|
Je hebt van die dagen ... |
|
donderdag, 01 november 2007 07:57 |
|
Pagina 1 van 4 ... dat je denkt: "deze hadden niet op de kalender moeten staan".
Echter ze staan er wel op dus moet je er het beste van zien te maken. Afgelopen donderdag avond rond half tien kregen we een vreemd soort telefoontje: “We hebben hier iemand van Noah’s Ark en die brengen we thuis, doe de poort maar vast open” En verder geen uitleg. Niet bepaald een normale mededeling dus. Met behoorlijke achterdocht snel naar de poort gereden en de bewakers verteld niet open te doen tot ik toestemming geef. Al snel kwam er een auto uit het bos aan gereden. Uit veel gebaren en geschreeuw begreep ik dat er iemand van ons gewond achter in de bak lag. Men was niet bepaald nuchter maar uiteindelijk begreep ik waar het om ging en deden we de poort open. Achter in lag een van de vrouwen uit het Moeder en kind Project die we helpen omdat ze Aids heeft. Het gezicht bijna onherkenbaar. Alles was bloed en wonden, ze zag er vreselijk uit maar ze leefde. We hebben haar snel in een van onze auto’s op een matras gelegd en zijn met grote snelheid naar het ziekenhuis gereden. Eerst kregen we nog ruzie met de mannen die haar brachten omdat ze geld wilden hebben voor het feit dat ze iemand van ons geholpen hadden. Hevig verontwaardigd heb ik hen weg gestuurd. De afstand die ze hadden gereden om Polly want die was het slachtoffer thuis te brengen was anderhalve kilometer dus waar praat je over als het op kosten aan komt. Ze wilden uiteraard door zakken. Onderweg wilde de politie ons aanhouden maar ik deed het raam open en schreeuwde naar hen hospitaal, hospitaal en toen lieten ze ons verder ongemoeid. Gelukkig reageerde men in het ziekenhuis snel voor Ugandese begrippen en stond er snel een brancard. Bij de eerste observatie was men het met ons eens dat dit een zaak voor de operatiekamer was om te kijken wat er nog voor haar gedaan kon worden. Ze zijn tot diep in de nacht met haar bezig geweest. Ze heeft het overleefd maar je moet niet vragen hoe. We hopen dat er geen ernstige infecties bij komen want anders wordt het een dubbeltje op zijn kant. Wat er gebeurd is weten we inmiddels. Ze was naar het aids ziekenhuis geweest en was erg laat nog op weg naar huis. Ze woont bij het kinderhuis met haar kindje. Achter op een bromfietsje legde ze het laatste stuk af maar deze zogenaamde taxibrommers zijn heel roekeloos en toen hij door een diep gat in de weg reed verloor hij de macht over zijn stuur. Polly vloog er af en lande op haar gezicht met grote snelheid. De man was in staat weg te komen en liet Polly zonder naar haar om te kijken achter. Voor dood badend in een plas bloed vond men haar en wat er toen gebeurde staat hier boven. Helaas gebeuren er zoveel ongelukken met dit soort vervoermiddelen omdat de wegen niet goed zijn en men de snelheid totaal onderschat. We hopen en bidden dat Polly het mag overleven en dat met name haar gezicht nog een beetje toonbaar zal worden.
|
