Nog een paar weken en dan mogen we weer het kerstfeest vieren ...

... Ook hier in Noah’s Ark zijn de eerste voorbereidingen van kerst getroffen. Wat gaan we doen met de kinderen? Hoe zullen we het kerstfeest vorm gaan geven? Allemaal vragen waar we druk mee zijn en proberen er zo iets moois van te maken.

Sinds een paar weken worden er op de school creatieve lessen gegeven. De kinderen zien er erg naar uit wanneer het ‘de’ dag is wanneer de aunties naar hun klas komen. Je ziet dat de kinderen in afgelopen tijd veel geleerd hebben van het creatief bezig zijn, ze gaan bijv. makkelijker met een schaar om dan een paar weken geleden… Ook is het creatief bezig zijn goed voor de ontwikkeling van de kinderen. Ook tussen de examens door waren er de creatieve lessen. Het is hard werken tijdens de lessen, maar wanneer de kinderen hun resultaat zien zijn ze dit al snel weer vergeten. We kregen verschillende reacties van de kinderen toen we hun de mobiele gaven. “Is this for me?” “Can I take it to my house?” En na het antwoord: “Yes, you can take it” verscheen er een brede glimlach op hun gezicht.

Auntie Polly mag na een paar weken rust en genezing haar werk weer doen. Ze was tot onze verbazing na een week al uit het ziekenhuis en mocht verder herstellen bij ons. De wonden zijn zo goed als genezen. Wel zijn er nog duidelijke littekens van de wonden, maar het is al stukken beter dan dat het was.

Verder gaat het in het kinderhuis allemaal zijn gangetje. De meeste kinderen zijn weer opgeknapt en rennen weer vrolijk door het kinderhuis. Na een ziekenhuisbezoek met Hananja bleek dat hij hersenvliesontsteking had. Maar gelukkig is hij ondertussen weer genezen nadat hij een kuur heeft gehad. En kan hij je weer met guitige oogjes aankijken.Hij heeft zelfs weer mee mogen doen met het waterspel wat vorige week door een aantal vrijwilligers is opgezet. Zo af en toe wanneer de temperatuur aan de hoge kant is laten we de kinderen heerlijk spelen met het water buiten op het grasveld.

Laatst s'morgens was een van de vrijwilligers de baby’s aan het badderen. Een van de grotere kinderen stond achter haar mee te kijken en wees op eens naar een wit hoopje op het aanrecht. “Look Auntie… pupu” Het bleek gewoon een wit hoopje crème te zijn, maar hij was zich er stellig van bewust dat muzungu’s (blanke mensen) blanke ontlasting hebben.

Tijdens al het andere werk van kinderen verschonen, kinderen badderen etc. zijn er ook twee vrijwilligers hard aan het werk om de livingroom in het kinderhuis mooier te maken. Ze zijn sinds een paar weken gestart met het maken van gordijnen voor de livingroom. Wat zal het straks mooi zijn wanneer die voor de ramen hangen, nu er ook nieuwe banken staan.