| Aardbeving |
| maandag, 06 augustus 2007 22:45 |
|
Afgelopen week hadden we een aardbeving of eigenlijk wel drie op een dag. In eerste instantie dachten we dat er geen schade was en dat het dus wel mee viel. Maar beetje bij beetje komen we er achter dat we helaas behoorlijke schade hebben.
De watertank die van beton is lekt als een mandje. Onze waterbron is het grootste deel van z’n wateropbrengst kwijt, omdat de structuur van de aardlagen veranderd is waardoor de pomp droog draaide en doorbrandde. Dagen hebben we zonder water gezeten. Wat een ramp met zoveel kinderen en dan geen water hebben. We reden af en aan om water uit het riviertje te halen maar dat is niet echt schoon water en nooit genoeg want een jerycan stelt, om te wassen, de afwas te doen de vloeren schoon te houden, eten te koken de kinderen in bad te doen enz, echt niets voor. Daarnaast vertoond het kinderhuis heel wat scheuren in plafonds, muren en zelfs de vloeren. Heel jammer want voor natuur rampen zijn we niet verzekerd. De reparatie aan het gebouw zal dus even moeten blijven voor wat het is op wat nood voorzieningen na. In de speelkamer moet het plafond deels weggebroken worden omdat er gevaar bestaat dat het naar beneden stort en ook enkele afvoeren zijn niet meer bruikbaar en moeten open gebroken worden. Best heel jammer want we zijn zo blij met ons nieuwe onderkomen. Gelukkig zijn er geen slachtoffers gevallen en dat is het belangrijkste! Maar wat eigenlijk best heel moeilijk is, is dat je gevoel van veiligheid ernstig aangetast is. ‘s Avonds ga je naar bed en dan komt het terug in je gedachten. Dat plafond wat boven je hangt, komt dat niet naar beneden vannacht? En als het weer gebeurd en de schok is heviger hoe krijgen we al de kinderen uit het huis? Kunnen we nog wel binnen slapen? Maar buiten en met zoveel kinderen en dan al die muggen met het gevaar van malaria gaat ook niet. Wel dat gaat dan herhaaldelijk door je heen en natuurlijk weten we wel dat we in Gods hand zijn maar ja. We zijn ook maar gewoon mens en zien best onze geest wel eens dwalen en beseffen dat we een gigantiche verantwoording op onze schouders hebben genomen. De kinderen hebben het verder niet in de gaten en spelen naar hartelust verder. De grootste kinderen vonden het wel spannend. En geen water betekent dat we lekker niet vroeg binnen hoeven te komen om in bad te gaan, want spelen is toch veel belangrijker. Wat er verder zou kunnen gebeuren daar vermoeien we ze uiteraard niet mee want een kind kan daar toch niets mee. Wel lieve vrienden wij wilden jullie dit toch laten weten ook omdat gedeelde smart halve smart is. Bedankt voor jullie goede zorgen. Een hartelijke groet van Piet, Pita, Mariska, Floor, Renske en natuurlijk al de kiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiids |